Narząd wzroku

Tęczówka może przybierać różne kolory, najczęściej spotykane są zielony, niebieski, szary, brązowy i prawie czarny, ale możliwe są też różne ich kombinacje i odcienie, np. żółty lub fiolet. Tęczówka posiada dwie powierzchnie, tylną, która jest zawsze czarna, oraz przednią, warunkującą swą budową właśnie barwę tej części oka. O kolorze decyduje również barwnik, a konkretnie jego ilość, ponieważ niezależnie od zabarwienia odpowiada za nie zawsze ten sam barwnik. Tęczówka jest cienką błoną (zaledwie ok. 0,5 mm) i posiada otwór, który może zmieniać swą wielkość, czyli źrenicę. Jedną z ról tęczówki jest regulacja ilości światła przedostającego się do wnętrza oka. Nasuwa się tu porównanie z aparatem fotograficznym - tęczówka pełni rolę przesłony; źrenica może się zwężać lub rozszerzać, zwężenie powoduje, że do wnętrza gałki ocznej dostaje się mniej światła, rozszerzenie - światła będzie więcej. Naturalnie więc źrenice zwężają się np. kiedy słońce mocno świeci lub w pokoju jest zainstalowana żarówka o dużej mocy, rozszerzają się wieczorem lub w ciemnych pomieszczeniach. "Ruchliwość" źrenicy wpływa też na ostrość wzroku, która jest wyższa przy źrenicy zwężonej. Średnica rozszerzonej źrenicy to ok. 8 mm, zwężonej ok. 2 mm. Możliwość tak precyzyjnego dostrajania wielkości otworu źrenicy jest uwarunkowana aktywnością dwóch mięśni, zwieracza i rozwieracza źrenicy, sterowaną przez układ nerwowy autonomiczny.

Narząd wzroku człowieka umożliwia odbieranie oraz przetwarzanie bodźców świetlnych, które następnie przekazywane są do mózgu, gdzie powstają wrażenia wzrokowe.